Perimeter: Η «Νεκρή Χείρα» της CCCP. Το πυρηνικό σύστημα που θα έδινε την τελευταία διαταγή, ακόμη και μετά την εξόντωσή της

Υπάρχουν στρατιωτικά συστήματα που κατασκευάστηκαν για να κερδίσουν έναν πόλεμο. Υπάρχουν άλλα που σχεδιάστηκαν για να εμποδίσουν τον αντίπαλο να τον ξεκινήσει. Το σοβιετικό Perimeter ανήκει σε μια ακόμη πιο σκοτεινή κατηγορία: σχεδιάστηκε για να εγγυηθεί ότι, ακόμη κι αν ο πόλεμος είχε ήδη χαθεί, ακόμη κι αν η πολιτική και στρατιωτική ηγεσία είχε εξοντωθεί και ακόμη κι αν τα κανονικά δίκτυα επικοινωνιών είχαν καταρρεύσει, η τελική διαταγή πυρηνικής ανταπόδοσης θα μπορούσε να φτάσει στις μονάδες που είχαν επιβιώσει.

Στη Δύση έγινε γνωστό ως Dead Hand, δηλαδή «Νεκρή Χείρα». Η ονομασία γεννά αμέσως την εικόνα ενός υπολογιστή που περιμένει σιωπηλά μέσα σε ένα υπόγειο καταφύγιο και, μόλις αντιληφθεί ότι η χώρα έχει καταστραφεί, εξαπολύει μόνος του το σοβιετικό πυρηνικό οπλοστάσιο. Η πραγματικότητα φαίνεται πως ήταν ταυτόχρονα πιο σύνθετη, περισσότερο τεχνική και ίσως ακόμη πιο ανησυχητική. Το Perimeter δεν ήταν ένας μοναδικός υπολογιστής ούτε ένα «κόκκινο κουμπί» συνδεδεμένο απευθείας με χιλιάδες πυρηνικές κεφαλές. Ήταν ένα εναλλακτικό και εξαιρετικά ανθεκτικό σύστημα διοίκησης, ελέγχου και επικοινωνιών, σχεδιασμένο να λειτουργήσει όταν σχεδόν όλα τα υπόλοιπα είχαν πάψει να υπάρχουν.